Leyla qutunu açanda mahnının sədaları sanki qulaqlarında əks olundu. Gözündən bir damla yaş süzüldü. Bu, bir sonun deyil, Toğrulun ona bəxş etdiyi ən ağrılı, lakin ən səmimi azadlığın hədiyyəsi idi.
Ertəsi gün Leyla qapısının önündə həmin qutunu tapdı. Üstündəki kiçik qeyddə cəmi üç kəlmə yazılmışdı: bir sonun deyil
Onlar 2020-ci ilin o ağır, hər kəsin evə qapandığı günlərində ayrılmışdılar. Şəhər susmuşdu, amma Toğrulun içindəki fırtına dinmək bilmirdi. Leyla ilə keçirdiyi hər an indi bir xatirəyə çevrilmişdi. Toğrul başa düşürdü ki, bəzən ən böyük sevgi, sevdiyin insanı öz xoşbəxtliyi üçün sərbəst buraxmaqdır. Toğrulun ona bəxş etdiyi ən ağrılı